Geaangedreven waterputboormachine 2,5 km/u

Een waterputboormachine op banden is een waterputconstructie-uitrusting die banden gebruikt als drager en mobiele drager. De kernkenmerken zijn mobiliteit, flexibiliteit en gemakkelijke overdracht, die zich snel kunnen aanpassen aan meerdere scenario's zoals landelijke gebieden, landbouwgrond, bouwplaatsen en operaties in de wildernis; Voornamelijk bereikt door ondersteunende boorgereedschappen en energiesystemen (meestal diesel of elektrisch) om waterputten te boren en te vormen, kan het voldoen aan de waterinnamebehoeften van verschillende diepten (meestal klein en middelgroot) zoals huishoudelijk water, landbouwirrigatie en tijdelijk water op bouwplaatsen. Het heeft ook de voordelen van relatief eenvoudige bediening en lage locatievereisten, en is een veelgebruikte apparatuur voor kleine en middelgrote waterputconstructies.

Beperkte boorcapaciteit, moeilijk om te gaan met complexe werkomstandigheden

Vanwege het beperkte gewicht van het vliegtuigmodel (beperkte bandendraagcapaciteit, niet in staat om supergrote boorgereedschappen en energiesystemen te dragen), is het meestal geschikt voor "ondiepe tot middelgrote diepten" (meestal ≤ 200 meter) en "zachte formaties" (bodem, zandlagen, verweerde rotslagen); Als er harde rotsformaties (zoals graniet, basalt) of ultra-diepe putten (>200 meter) worden aangetroffen, zal de boorefficiëntie aanzienlijk afnemen, en zelfs de operatie kan niet worden voltooid, ver achter op rupsbanden diepwaterputboormachines of rolboormachines.

Zwakke aanpasbaarheid aan complex terrein in de wildernis vergeleken met rupsbanden

Banden hebben beperkte wrijving en grip op de grond, waardoor ze gevoelig zijn voor slippen en vastlopen op modderig, glad en zacht terrein (zoals landbouwgrond of steile berghellingen na regen), waardoor het moeilijk is om normaal te bewegen of te opereren; De rupsboormachine vergroot het contactoppervlak via de rupsbanden, en de doorlaatbaarheid ervan in complex terrein is veel beter dan die van het bandentype.

Slechte stabiliteit, wat de boornauwkeurigheid beïnvloedt

Banden zijn "flexibele dragers", en als de grond tijdens de operatie enigszins ongelijk is, is de apparatuur gevoelig voor lichte trillingen; Vergeleken met rupsboormachines (met verstelbare nivellering) of vaste boormachines (met vaste bases), in scenario's die boornauwkeurigheid vereisen (zoals sommige industriële waterputten), kan de verticaliteit van de putwand en de consistentie van de putdiameter iets minder zijn.

Onvoldoende duurzaamheid voor langdurige intensieve operaties

De oorspronkelijke bedoeling van het ontwerpen van bewegende delen zoals banden en ophangingssystemen is "gemakkelijke overgang", in plaats van "langdurige intensieve belastingoperaties"; Als er langdurig met hoge belasting wordt geboord (bijvoorbeeld meer dan 10 uur per dag in hard gesteente), zal de slijtage van banden en ophangingscomponenten versnellen, en moeten kwetsbare onderdelen vaker worden vervangen. De langetermijngebruikskosten en het storingspercentage zijn hoger dan die van rupsbanden of vaste boormachines die speciaal zijn ontworpen voor intensieve operaties

Samenvatting: "Scenarietoepassingsgraad" van voordelen en nadelen

De kernwaarde van een waterputboormachine op banden ligt in het vermogen om hoge flexibiliteit en kosteneffectiviteit te bereiken met een beperkte boorcapaciteit, waardoor het geschikt is voor scenario's met ondiepe tot middelgrote diepten, verspreide locaties en kleine tot middelgrote behoeften; Echter, in scenario's zoals diepe putten, hard gesteente, complex terrein en intensieve operaties, zullen de nadelen worden vergroot, en is het noodzakelijk om prioriteit te geven aan het gebruik van rupsbanden of gespecialiseerde boormachines.